شيخ حسين انصاريان

243

تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى)

انْ ارِيدُ الَّا الْاصْلاحَ مَا اسْتَطَعْتُ وَ ما تَوْفيقى الّا بِاللّهِ عَلَيهِ تَوَكَّلْتُ وَ الَيْهِ انِيبُ » « 1 » تا جايى كه قدرت دارم جز اصلاح [ شما را ] نمىخواهم ؛ و توفيقم فقط به [ يارى ] خداست ؛ بر او توكّل كردم و به سوى او باز مىگردم . حضرت سيد الشّهداء عليه السلام به هنگام خروج از مدينه نامه‌اى به برادرش محمد حنفيه نوشت : وَ انَّما خَرَجْتُ لِطَلَبِ الْاصْلاحِ فِى امَّةِ جَدّى . . . . « 2 » قيام و خروج و حركت من فقط و فقط به خاطر اصلاح [ تمام ظاهر و باطن ] در امّت جدم رسول خداست . اصلاح و افساد در آيات قرآن قرآن مجيد مىفرمايد : كسى كه پس از مدتى ستم در مقام اصلاح خود برآيد ، خداوند مهربان به او توجّه مىكند و وى را مورد لطف و عنايت قرار مىدهد : فَمَنْ تابَ مِنْ بَعْدِ ظُلْمِهِ وَاصْلَحَ فَانَّ اللّهَ يَتُوبُ عَلَيْهِ » « 3 » پس كسى كه بعد از ستم كردنش توبه كند و [ مفاسد خود را ] اصلاح نمايد ، يقيناً خدا توبه‌اش را مىپذيرد . فَمَنْ آمَنَ وَ اصْلَحَ فَلا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلا هُمْ يَحْزَنُونَ » « 4 » پس كسانى كه ايمان بياورند و [ مفاسد خود را ] اصلاح كنند نه بيمى بر آنان

--> ( 1 ) - هود ( 11 ) : 88 . ( 2 ) - بحار الأنوار : 44 / 329 ، باب 37 . ( 3 ) - مائده ( 5 ) : 39 . ( 4 ) - انعام ( 6 ) : 48 .